مهندسی نرمافزار برای سازمانها
پیش از انتخاب نرمافزار،
داده را آماده کنیم
راهنمای عملی برای ساخت فهرست اولیه داراییهای فیزیکی، تعیین مسئولیت داده و تعریف یک دامنه آزمایشی قابل مدیریت.

۱. یک مرز روشن برای فهرست دارایی فیزیکی تعیین کنید
به جای جمعآوری همزمان تمام اطلاعات سازمان، یک واحد، محل یا گروه تجهیز را برای شروع انتخاب کنید. مشخص کنید چه چیزی در این دامنه دارایی فیزیکی محسوب میشود و چه سطحی از جزئیات لازم است. اختلاف در همین تعریف، میتواند فهرستهای واحدهای مختلف را غیرقابل مقایسه کند.
۲. حداقل داده مفید را مشخص کنید
برای هر قلم، شناسه قابل تشخیص، نام، محل، گروه تجهیز و مسئول داده را بررسی کنید. این فهرست یک نقطه شروع پیشنهادی است؛ داده لازم با صنعت و هدف سازمان تغییر میکند. اطلاعاتی را که منبع یا مسئول مشخصی ندارد، بدون بررسی وارد فهرست مرجع نکنید.
۳. سابقه و کیفیت را از هم جدا کنید
وجود سالها سابقه به معنی آمادهبودن داده برای استفاده نیست. نمونهای از ثبتهای گذشته را از نظر شناسههای تکراری، نامگذاری متفاوت و ارتباط با تجهیز بررسی کنید. تصمیم بگیرید چه دادهای اصلاح، چه دادهای نگهداری و چه چیزی صرفاً بایگانی شود.
۴. یک ارزیابی کوچک اما واقعی انجام دهید
فهرست اولیه را با کاربران همان واحد مرور کنید و چند سناریوی واقعی را روی آن دنبال کنید. آیا تجهیز بهدرستی شناسایی میشود؟ آیا مسئول اصلاح اطلاعات روشن است؟ آیا سابقه به پرسش کاربر پاسخ میدهد؟ پاسخها را به معیارهای ارزیابی راهکار تبدیل کنید. سپس میتوان گفتوگوی معرفی AMS EAM/CMMS را با نیازهای مشخصتری پیش برد.
